İlk zamanlar ikisini de aynı hamurdan yaptığımı itiraf edeyim. Bir tencere hamur yoğuruyor, yarısını uzun kalıba koyup ekmek diyor, yarısını açıp tepsiye seriyor ve pide diyordum. Sonuç: ekmek yeterince yumuşak olmuyor, pide de kabarıp yastığa dönüyordu. Aradaki mantığı kavradığımda ikisini de ayrı ayrı beceriyor oldum. Aşağıda sütlü ekmek pide fark meselesini hamurdan fırın kapağını açma anına kadar sırayla anlatıyorum.
Sütlü ekmek, içinde su tutmaya çalışan bir yapıdır. Süt, tereyağı ya da sıvı yağ, bazen bir tatlı kaşığı şeker; hepsi glüten ağını yumuşatır, ekmeğin içini süngerleştirir ve iki gün sonra bile dilimlenebilir kalmasını sağlar. Pide ise tam tersini ister: hamur nemini fırında hızla bırakmalı, altı kızarmalı, kenarı hafif kabarmalı, ortası ince kalmalı. Yağ ve süt oranı arttıkça pide pide olmaktan çıkar, tepsi ekmeğine dönüşür.
| Kriter | Sütlü ekmek | Pide |
|---|---|---|
| Sıvı | Ilık süt (bazen yarı su) | Ağırlıklı su, çok az süt/yoğurt |
| Yağ | 100 g una 8-10 g civarı | Neredeyse yok ya da sadece yüzeye |
| Yoğurma | Uzun, glüten tam gelişene kadar | Kısa-orta, aşırı yoğurmadan |
| Fermantasyon | 1-1,5 saat + kalıpta ikinci mayalanma | Tek mayalanma, sonra dinlendirilmiş bezeler |
| Fırın | 180-190 °C, orta raf, 30-35 dk | 230-250 °C, alt raf/taş, 8-12 dk |
| Nem | Kabuk yumuşak kalsın, buhar iyi | Kuru fırın, buhar istemez |