Kruvasanı — bizim mutfakta herkesin "korasan" dediği o katmanlı hamuru — sıfırdan yapmayı iki kez denedim. İkisinde de tereyağı hamurun içinden kaçtı, tezgâh yağ oldu, ben sinirlendim. Üçüncü denemede aklım başıma geldi: katmanı ben açmayacaksam, benim yerime hazır milföy açsın. O günden beri evde sebzeli korasan fırın işi bende yarım saatlik bir hazırlık, kırk dakikalık bir bekleyiş demek. Aşağıda tam olarak nasıl yaptığımı, hangi noktada nerede tökezlediğimi anlatıyorum.
Klasik korasan hamuru laminasyon ister: soğuk tereyağını hamurun içine yerleştirip defalarca katlamak, arada buzdolabında dinlendirmek. Mutfak sıcaksa tereyağı erir, katman kaybolur, elinizde tuzlu bir kurabiye kalır. Buna karşılık marketten aldığınız milföy zaten bu işlemden geçmiş halde geliyor. Bize düşen tek şey onu doğru çözdürmek, doğru doldurmak ve düşük-orta ısıda sabırla pişirmek. Yavaş pişirme burada anahtar; katmanlar acele ettirilmediğinde içeride kalan buhar hamuru yukarı iterek o istediğimiz yumuşak, hafif nemli iç dokuyu bırakıyor.
| Boyut | Isı | Süre |
|---|---|---|
| Standart (yapraktan 4 adet) | 180 °C | 35-40 dk |
| Küçük / kanepe (yapraktan 8 adet) | 180 °C | 22-26 dk |
| Turbo fanlı fırın | 170 °C | %10 daha kısa |